Exxen’in 2025 sonbaharında başlattığı Karma, dışarıdan bakıldığında masum bir mahalle komedisi gibi duruyor: İki yakın arkadaş, Erman (Anıl Çelik) ve Ozan (Serkan Dağlı), 30’lu yaşlarının sonunda aynı evi paylaşıyorlar. Hayatları düzenli, sakin, neredeyse sıkıcı. Ta ki kapı komşuları, apartman sakinleri ve mahallenin renkli (okuyun: deli) karakterleri devreye girene kadar. Her bölüm, yeni bir kaosla başlıyor ve bu ikili, istemese de olayların ortasında kalıp çözüm üretmek zorunda kalıyor. Bu çözüm yaşadığımız saçma ülkenin tuhaf bir günlüğü. Televizyondan yükselen anlamsız cümleler eşliğinde kendi dünyamızın gerçeğine dalıyoruz.

Ama işte çarpıcı olan şu: Karma, aslında bir komedi değil; modern Türk toplumunun absürt bir aynası, hatta karanlık bir distopyası. Güldürüyor evet, ama gülüşünüz boğazınızda düğümleniyor çünkü tanıdık geliyor. O apartman, bizim apartmanımız; o komşular, bizim komşularımız. Altan Erkekli’nin canlandırdığı huysuz yönetici, Nursel Köse’nin dedikoducu teyze, İsmail Hacıoğlu’nun beklenmedik misafir rolleri… Hepsi, günlük hayatta karşılaştığımız o “insan türleri”nin abartılı ama inanılmaz gerçekçi versiyonları. Dizi, mizahı dramla öyle ustaca harmanlıyor ki, bir yandan kahkaha atarken bir yandan “Bu kadar da olmaz” diye iç geçiriyorsunuz.

Başrollerdeki Anıl Çelik ve Serkan Dağlı’nın kimyası muazzam. İkisi de sakin, çözüm odaklı tipler; tam bir “anti-kahraman” ikilisi. Aksiyon yok, süper güç yok, sadece iki adamın “Niye bize patlıyor her şey?” diye hayıflanarak olayları toparlaması var. Bu da diziyi sıradan sitcom’lardan ayırıyor: Kahramanlık yok, sadece hayatta kalma içgüdüsü var. Aslı Bekiroğlu, Açelya Topaloğlu gibi isimler de yan rollerde parlıyor; her bölümde yeni bir konuk oyuncu sürpriziyle tempo düşmüyor.

Peki nesi çarpıcı? Karma, Türk dizilerinin klasik tuzağına düşmüyor: Aile dramı, aşk üçgeni, entrika yok. Onun yerine, saf bir “mahalle kaosu” sunuyor ve bunu yaparken toplumun küçük çaplı çılgınlıklarını tiye alıyor. Apartman toplantıları, komşu kavgaları, ani misafirler… Hepsi o kadar abartılı ki, absürt komediye dönüşüyor. Ama altında yatan mesaj acı: Bu ülkede “normal” bir hayat yaşamak imkansız, çünkü etrafımız sürekli bir “karma” ile dolu. Dizi, bunu yargılamadan, sadece göstererek anlatıyor – ve bu yüzden rahatsız edici derecede etkili.

Kısaca, Karma izlenesi bir yapım. Eğer “Gibi” gibi absürt komedileri seviyorsanız, burası tam size göre. Ama uyarayım: İzledikten sonra kendi apartmanınıza farklı gözle bakacaksınız. Ve muhtemelen kapıyı çalan komşuya “Hayırdır inşallah” diyeceksiniz. Exxen’in en taze ve en cesur işlerinden biri; kaçırmayın.

yasam.kaya@gmail.com