Tarsus’ta işlenen Özgecan cinayetiyle birlikte toplumca cinnet geçirdiğimiz geçtiğimiz ay, insanların acımasızca kendi soyundan gelen bir canlıya neler yapabileceğini açıklıkla gördük. İstanbul Devlet Tiyatrosu’ nun bu sezon repertuarına aldığı “Ellerimin Arasındaki Hayat”, Özgecan cinayetinin bir benzeri konuyu sahneye taşırken, tecavüz eden insanın yaşama hakkı üzerinden açık bir tartışma ortamı yaratıyor. Peter Ustinov’ un yazdığı Cevdet Arıcılar’ ın sahneye taşıdığı oyunu yanlış hatırlamıyorsam 2005 ya da 2006 yılında Ankara Devlet Tiyatrosu’nda izlemiştim…

Reklamlar

Bu sene 22. kez düzenlenen “İzmir Avrupa Caz Festivali”ne ilk kez katılma şansını yakaladım. İstanbul Art News’da yazdığım caz dosyalarında caz festivallerinde sahne alan gruplarla ilgili detaylı kritikler yazmış, grupları şahıs bazında irdelemiş, grupların geçmişlerine dönük eleştirel bakış açıları sunmuştum. Cazın Avrupa coğrafyasında büyük sıçrama gösterdiği şu günlerde Türkiye’de kendine özgü çıkış yakalayan caz müzik içine aldığı kültürel harmanla beraber; soft, hiphop, elektro, tekno, pop argümanları bünyesinde hızla eritip büyük kitleler yaratabildi…

Köklerinden kopan caz dosyasının ardında yatan gerçeklere isimler üzerinden bakarsak eğer, dünyada hızla kök salan cazın enternasyonal yapısını daha net anlarız. Cazın doğası gereği müzikal etkileşim her bir enstrümanı çalan müzisyenler açısından farklılık gösteriyor. Uzakdoğu kökenli sanatçıların batı coğrafyasında yakaladığı başarının sebebi, genel olarak bakir doğasından sıyrılan cazın kültürel başkaldırısı olarak düşünülebilir. Küresel dünya içinde etnik unsurların birbirlerini harmanlayarak kaynaştığı apaçık ortadayken Japon cazının modern dünyayla bütünleşmiş hali, bahsettiğimiz konuyla birebir paralellik gösterip, etnik müzik türünün global müzik endüstrisine dönüşmesi mükemmel sonuçları doğuruyor…

Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü’ nün ‘sosyal sorumluluk’ anlamında yürüttüğü çalışmalar her zaman toplumsal alanda hissedilir olmuştur. Türkiye’ nin en büyük tiyatro kurumunun inisiyatif alarak toplumun önemli problemlerine değinen çalışmalara imza atması biz eleştirmenlerin dikkatini çektiği kadar, seyircilerin de dikkatinden kaçmıyor. Bunun en güzel örneklerinden birisi olan “Masallar İnsanlar Bir de Türküler” Devlet Tiyatroları’ nın önemli yönetmenlerinden olan Gürol Tonbul’un Şubat 2014’te başlatıp 2015’te sonlandırdığı bir cezaevi projesi…

Bitiyatro’yu kurulduğu günden bu yana yaptığı farklı çalışmalardan bilirim. Tiyatronun renkli yüzünün görünmeyen aksını kendine özgü yorumlayan grubun çalışmaları harikulade! Olanı yapmak basit olduğu için, yeniyi denemekten korkmayan grupların iç dinamiği her zaman canlı olmuştur. Basitin bilineni seyirciyi elbette etkiler, çünkü insan kendi sıradan hayatının bir parçasını sahnede gördüğü zaman psikolojik rahatlama içerisine girer. Peki ya sahnede görünen sıradanlığın farklı bir biçimiyse, o zaman seyirci için rahatlama nasıl olacak? Yani bu bir duygusal devinim sayılır…

2010 yılında Norveç’te ‘Dünya Selahaddin Yılı’ kapsamında Tarık Ali ile Thorvald Steen’ in beraber kaleme aldığı ‘Çöl Fırtınaları’ adlı oyun, İstanbul Devlet Tiyatroları tarafından farklı bir tarzda yeniden sahneleniyor. Oyunu daha önce hem Norveç’te hem de Türkiye’de izleme şansını yakaladım. Bundan beş sene önce izlediğim gösterinin üzerimde bıraktığı etki halen büyüleyicidir…

22. İzmir Avrupa Caz Festivali’ne sayılı günler kala İzmir’i “Caz” heyecanı sardı. Bu yıl geniş kapsamlı halka açık etkinliklerle her kesimden İzmirliye hitap etmeyi amaçlayan Festival, 5 Mart 2015 Perşembe günü bir “Dünya Prömiyeri” ile başlayacak. Günümüz piyano ikilileri arasında çok yönlü müzik anlayışları ve yenilikçi stilleriyle yıldızlaşan Ufuk & Bahar Dördüncü, “Jazz Meets Classic” konserinde, Avrupa caz sahnelerinin en büyüklerinden Erik Truffaz Quartet ile Truffaz’ın “Taksim” adlı eserinin dünya prömiyerini yapacak…

Bakırköy Belediye Tiyatroları bu sezon George Orwell’ın dünyaca ünlü eseri “Hayvan Çiftliği”ni repertuarına alarak kendi içsel dinamiklerinden yükselen politik ivmesine uygun bir oyun sunuyor seyircisine. Emrah Eren’in yönettiği gösteri, dünyada varolan sistemlere göndermeler yaparken, İngiliz yazarın politik görüşünden yükselen seslerin eleştirel sunumu olmuş…

Herkesin bir şekilde içten içe merakla beklediği 2015’in en çarpıcı sinema yorumlarından olan “Gri’nin Elli Tonu”, E.L. James tarafından yazılıp Sam Taylor-Johnson’ un düşünsel anlatısıyla sinemadaki yerini aldı. Türkiye’de özellikle kadınların bastırılmış cinsel dürtülerinin yoğun olduğunu düşünürsek, filmin duygusal/cinsel kabulleniş sürecinin epeyce tartışılacağı kesin. Eserin basılı kitap halini özellikle hemen tüm kadınların bir şekilde okuduğunu, eserle ilgili bilgiler topladığını biliyoruz. Bu da nereden çıktı demeyin? Sinemanın görünen gerçekleri aktarımda bir merkez olduğunu düşündüğümüzde…

Tiyatro Adam’ ın geçen sene ‘Afife Jale Tiyatro Ödülleri’nde elde ettiği başarının ardından bu sene yapacağı çalışmalar bir adım öne çıktı. Grubun kendine özgü oluşturduğu tiyatro kültürü, sahnelenen her oyunda kendisini hissettiriyor. Friedrich Dürrenmatt’ın yazdığı ‘5. Frank’, Fatih Koyunoğlu yönetiminde sahnedeki yerini almış. Ortadaki çalışmanın grup felsefesi olarak geçmiş dönem oyunlarla benzerlikler gösterdiği kesin. Kapitalizmin insan hayatına müdahalesinin hangi boyutlarda olduğunu anlama adına oyunu doğru okumalı…